Miody i produkty pszczele Pszczeli ogród edukacyjny Akcja Ratuj Pszczoły Baza Roślin Miododajnych Ja i moja pasieka Kontakt
Miody odmianowe Cennik i promocje Produkty pszczele
pszczoła zbierająca pyłek pszczeli

Pyłek pszczeli

Pyłek pszczeli stanowi męskie elementy rozrodcze roślin. Do wydania przez roślinę owoców i nasion konieczne jest dostanie się pyłku z pylników na znamię słupka, następnie zapłodnienie i rozwój zarodka nowej rośliny. Aby zwiększyć szansę na zapłodnienie rośliny produkują pyłek w bardzo dużych ilościach. Należy on do ważnych składników pożywienia pszczół, stanowiąc źródło substancji odżywczych i mineralnych niezbędnych pszczołom do produkcji mleczka pszczelego, będącego pokarmem dla wylegających się larw. Pszczoły zbierają z kwiatów pyłek, mieszają z odrobiną miodu, nektaru lub śliny i w postaci uformowanych kulek (obnóży) przenoszą do ula w specjalnych koszyczkach znajdujących się na ich tylnych nogach. Pyłek w formie obnóży nazywamy pyłkiem pszczelim. Przyniesiony do ula pyłek przeznaczany jest na bieżące potrzeby pokarmowe. Pszczoły tworzą z niego także zapasy na okres jesienno-zimowy. Świeży pyłek złożony zostaje w komórkach, ubity, a następnie pokryty miodem. Podlega on fermentacji (zbliżonej do fermentacji kiszonej kapusty). Tak zakonserwowany pyłek nazywamy pierzgą.

Pszczeli pyłek zmieszany i spożywany w niewielkich ilościach z miodem stanowi dobrą odżywkę, wpływającą na ogólną poprawę samopoczucia i powiększenia wagi. Spożywanie mieszanki pyłku z miodem działa skutecznie w anemii, chorobach systemu nerwowego, zmęczeniu, zniechęceniu dodając nowych sił życiowych. Trzy razy dziennie jedna łyżeczka pyłku zmieszana z taką samą ilością miodu jest najlepszą dawką. Osoby o wrażliwym żołądku dobrze znoszą pyłek rozpuszczony w mleku. Pyłek pomaga w osłabieniach, wyczerpaniu nerwowym, wzmaga dokrwienie mózgu, wzmacnia siłę wzroku, zdolność myślenia, wzmacnia słabe anemiczne dzieci, wspomaga we wzroście, pomaga przy zaburzeniach w krwioobiegu, leczy wady organiczne. W przypadkach tych ostatnich używa się go żując świeży lub suchy pyłek z łyżką wody, ewentualnie łyżeczką miodu. Można też sporządzić papkę z sera lub marmolady. Pyłek spożywać można mieszając go z mlekiem, sokiem owocowym lub papką z płatków owsianych.


wosk pszczeli

Wosk pszczeli

Wosk pszczeli jest wydzieliną gruczołów woskowych znajdujących się na brzusznej stronie pszczoły robotnicy. Największy rozwój gruczołów woskowych przypada na okres między 12 a 18 dniem życia pszczoły. Po tym okresie gruczoły ulegają uwstecznieniu. W temperaturze pokojowej wosk jest ciałem stałym, od barwy jasnożółtej, zielonożółtej, pomarańczowej, aż do ciemnobrązowej. Zapach wosku podobny jest do aromatu miodu. Temperatura topnienia wosku wynosi ok. 62-72°C. Wosk to koncentrat kwasów, hydroksykwasów, alkoholi jedno- i dwuhydroksylowych, estrów i węglowodanów. Zawiera także substancje zapachowe i żółty barwnik - chryzynę. Wosk pszczeli wykorzystywany jest też w pszczelarstwie (np. do tworzenia świec woskowych lub węzy), a także w przemyśle i lecznictwie. Świece z czystego wosku pszczelego charakteryzują się przyjemnym wyglądem i zapachem.


wosk pszczeli

Propolis

Propolis zawiera biologicznie czynne związki chemiczne, wśród których należy wymienić: flawonoidy (mające duże znaczenie dla terapeutycznych zastosowań propolisu), związki fenolowe, terpeny, substancje lipidowo-woskowe, biopierwiastki. Kit pszczeli działa antybakteryjnie, regenerująco, znieczulająco, a także stymulująco na układ immunologiczny. Preparaty propolisowe są dostępne w postaci tabletek, granulatów, nalewek i maści. Propolis bardzo często stosowany jest w leczeniu ran i różnych schorzeń skórnych. Zwalcza gronkowca złocistego, dwoinki kataralne, paciorkowce, niektóre szczepy prątków gruźlicy. Przeciwdziała rozwojowi grzybów drożdżoidalnych, wirusa grypy, zapalenia mózgu, a także niszczy pierwotniaki wywołujące rzęsistkowicę, toksoplazmozę i lambliozę. Używa się go w środkach stosowanych przy półpaścu, trądziku, łuszczycy. Łagodzi on też ból w przypadku tzw. łokcia tenisisty (bolesne zapalenie mięśni i ścięgien w tej okolicy). Propolis umożliwia szybkie gojenie sączących się ran po amputacjach, pomaga przy złamaniach, uszkodzeniach tkanek chrzęstnych stawów, w przypadku bolesnych pustych zębodołów. Poleca się go również wrzodowcom.


Prosta nalewka z propolisu

50 gram surowca propolisu zalać 350 ml spirytusu etylowego i 150 ml wody. Nalewkę pozostawić w temperaturze pokojowej przez okres 2-3 tygodni szczelnie zamkniętą, codziennie mieszając (im częściej i energiczniej, tym szybciej uzyskamy nalewkę). W końcowym etapie przefiltrować płyn przez watę/gazę. Przechowywać w ciemniej butelce. Uważać, aby nie poplamić ubrań, gdyż propolis pozostawia ciężko spieralne plamy.

Wskazania: grypa, katar, przeziębienia górnych dróg oddechowych, nieżyty, angina.

Dawkowanie:
- 15-20 kropli na łyżeczkę cukru 3 razy dziennie
- 30 kropli na 200 ml ciepłej herbaty do płukania gardła i popijania.
- Zaparzyć herbatę z rumianku, dodać 50 kropli nalewki. Płukać gardło 3 razy dziennie przy zapaleniu krtani, tchawicy.
- Inhalacje. Do talerza z gorącą wodą wlać 40-50 kropli nalewki, używać do inhalacji pod ręcznikiem.
- Zaparzyć herbatę z rumianku, dodać 2 łyżki miodu, soku z połowy cytryny, 40 kropli nalewki propolisowej. Pić 3 razy dziennie przy grypie, przeziębieniach.
- Na łyżeczkę miodu wkroplić 20 kropli nalewki. Spożywać powoli 3 razy dziennie przy przeziębieniach, grypie.

Propolis surowiec

Uformować grudkę z surowego propolisu. Mięknie pod wpływem ciepła rąk. Żuć kilka razy dziennie.

Wskazania: paradontoza, zapalenie jamy ustnej, tchawicy.


Pasieka Wędrowna Marcina Musiałczyka
Lipska 7/9, 51-003 Wrocław
Wojciechowice 82, 57-300 Kłodzko
marcin.musialczyk@gmail.com
tel.: 793-387-965