Pyłek pszczeli stanowią męskie elementy rozrodcze roślin. Do wydania przez roślinę owoców, nasion konieczne jest dostanie się pyłku z pylników na znamię słupka, następnie zapłodnienie i rozwój zarodka nowej rośliny. Pyłek kwiatowy – pszczeli Aby zwiększyć szansę na zapłodnienie, rośliny produkują pyłek w bardzo dużych ilościach. Należy on do ważnych składników pożywienia pszczół, stanowiąc źródło substancji odżywczych i mineralnych, niezbędnych pszczołom do produkcji mleczka pszczelego, będącego pokarmem dla wylegających się larw. Pszczoły zbierają z kwiatów pyłek, mieszają z odrobiną miodu, nektaru lub śliny i w postaci uformowanych kulek, obnóży przenoszą do ula w specjalnych koszyczkach znajdujących się na tylnych nogach. Pyłek w formie obnóży nazywamy pyłkiem pszczelim. Przyniesiony do ula pyłek przeznaczany jest na bieżące potrzeby pokarmowe. Pszczoły tworzą z niego także zapasy na okres jesienno-zimowy. świeży pyłek złożony zostaje w komórkach, ubity, a następnie pokryty miodem. Podlega on fermentacji (zbliżony do fermentacji kiszonej kapusty). Tak zakonserwowany pyłek nazywamy pierzgą. Pszczeli pyłek zmieszany i spożywany w niewielkich ilościach z miodem stanowi dobrą odżywkę, wpływającą na ogólną poprawę samopoczucia i powiększenia wagi. Spożywanie mieszanki pyłku z miodem działa skutecznie w anemii, chorobach systemu nerwowego, zmęczeniu, zniechęceniu, dodając nowych sił życiowych. Trzy razy dziennie jedna łyżeczka pyłku zmieszana z taką samą ilością miodu jest najlepszą dawką. Osoby o wrażliwym żołądku dobrze znoszą pyłek rozpuszczony w mleku. Pyłek pomaga w osłabieniach, wyczerpaniu nerwowym, wzmaga przekrwienie mózgu, wzmacnia siłę wzroku, zdolność myślenia, wzmacnia słabe anemiczne dzieci, wspomaga we wzroście, przy zaburzeniach w krwioobiegu, leczy wady organiczne. W przypadkach tych używa się go, żując świeży lub suchy z łyżką wody ewentualnie łyżeczką miodu. Można też sporządzić papkę z sera , marmolady. Stosuje się go mieszając z mlekiem, sokiem owocowym lub papką z płatków owsianych. Jest on dostępny w bardzo nielicznych pasiekach, ponieważ ilość wrzosowisk w Polsce jest bardzo mała, sprawia to, że jego cena jest stosunkowo wysoka w porównaniu do innych bardziej popularnych miodów.